Það er nú ekki bara að góðverk gleðji, hafið þið ekki tekið eftir því að maður fær þau yfirleitt borguð til baka á einhvern hátt, get sagt ykkur alveg nýja og sanna sögu af því.

Á föstudaginn hringdi til mín kona sem komin er yfir áttrætt og er alveg rúmliggjandi, hún var að biðja mig að kaupa fyrir sig veglega gjöf, sem hún var búin að ákveða hvað ætti að vera. Ég átti að sjáum að þetta væri sent út á land, til konu sem býr ennþá í fæðingarbæ þeirra beggja, ég vissi ekki til að þær þekktust en spurði hvort sú sem átti að fá gjöfina ætti afmæli. Nei, nei, en hún hafði verið svo góð að leyfa henni að hjóla þegar þær voru börn. Gjafarinn átti sem sagt ekki hjól og þessi hafði lánað henni hjólið sitt og gjafarinn var búin að hugsa um það lengi hvernig hún gæti launað henni, þær eru báðar komnar yfir áttrætt!!!

Mig langar mest að fara með pakkann sjálf til að sjá framan konuna þegar hún tekur upp pakann og les á kortið.
Hvað segið þið um þetta?